Voor mijn dochter

Briefaanmijndochter1

Oh oh, dacht ik toen je op mijn buik werd gelegd. Een dochter. Ik werd gezegend met een rijkeluiswens: een zoon en een dochter. Zoons zijn veel makkelijker werd me altijd verteld. Zoons zijn veel liever voor hun moeder. Ze willen met mama trouwen. Dochters zijn anders. Ingewikkelder. Complexer. Of is gecompliceerd het juiste woord. Maar nee, ze hadden het allemaal verkeerd, of niet lief vriendinnetje?

Een pittig ding ben je zeker, maar ook vooral lief en grappig. En net als je broer word je ook zo snel groot. Ik zou de tijd stil willen zetten. Niet om je klein te houden, maar om beter stil te kunnen staan bij alles wat er gebeurt. En dus ook om er nog meer van te kunnen genieten. Ik hoop met heel mijn hart en ziel dat het je later ook is gegund om mama te worden. Dan zal je pas echt begrijpen wat ik bedoel en voel. Je lijkt op me en juist om deze reden kan ik zoveel van je leren. Je onbevangenheid terwijl je de kat bij iedereen uit de boom kijkt. Je bent niet zomaar te overtuigen. Fijn, houd dat zo! Want ik houd mijn hart vast voor de toekomst. Ik vertrouw je, dat is het niet, maar het kost me moeite de grote boze wereld te vertrouwen. Jij en je broer zijn het grootste plezier in mijn leven. En ik zie ook dat je naar hem opkijkt. Ik zie je observeren hoe je broer de dagelijkse dingen doet, zoals lopen, praten, eten. En de dingen doet die specifiek bij hem horen. Zijn manier van spelen, zijn manier van dansen, zijn houding, zijn woorden. Je analyseert hem, zoals je ook – hoe klein je ook nog bent – het leven al analyseert.

Er komt een dag dat je uit het ‘veilige nest’ wilt vliegen en ik zal je moeten laten gaan. Omdat ik je vertrouw, maar ook omdat ik je zo ongelofelijk liefheb. En weet dat mijn toekomstige – in jouw ogen – “stomme” beslissingen niets te maken zullen hebben met ‘niet gunnen’ maar met ‘ik wil dat je veilig bent’. Net als toen je een baby was, zal ik je voor altijd willen beschermen. Mijn lief en mooi kindje met een bijzondere intense blik. Ik weet het zeker; je zal een prachtige en sterke vrouw worden. Dus ontdek, lach en geniet vooral van het leven. Doe wat jou gelukkig maakt. Jij kan alles worden wat je maar wil zijn.

Voor mijn zoon

Briefaanmijnzoon

Daar sta je dan! Mijn knappe, slimme, lieve, blonde knul met de prachtigste blauwe ogen. Ik geniet van jou, van hoe je bent. Je bent fantastisch! Je staat vol in het leven en je geniet van elk moment. Zonder angst kijk jij de wereld in, je wilt alles meemaken, het liefst zonder dat papa of mama je ‘vasthoudt’. Je ogen stralen, vol plezier, vol onvoorwaardelijke liefde. Ik houd zoveel van je.

Vooral je eerste levensjaar was een jaar vol emoties. Doordat je zo vroeg bij ons wilde zijn stond deze periode helaas niet alleen in het teken van de simpele dingen als voeden, luiers verschonen en een kusje voor het slapengaan. Het jaar draaide om ongerustheid en onbeantwoorde vragen, maar ook om verlangen en vertrouwen. Kleine momenten waren onvergetelijke mijlpalen. Je eerste slokje, je eerste badje, de eerste keer van de monitor af, de eerste ‘gewone’ verkoudheid. Je eerste afscheid van het ziekenhuis bleek namelijk niet je laatste. Ik vergeet nooit meer het moment dat ik ons liedje voor je zong in onze ziekenhuiskamer en je tevreden in mijn armen in slaap viel. Ik kon mijn ogen de hele nacht niet van je afhouden. Nachten heb ik bij je gewaakt, dagen heb ik met je geknuffeld. Maar na het eerste jaar, als een wonder, was de donkere periode ineens voorbij. En niets aan jou herinnert me nog aan die tijd, ja misschien, heel misschien je openheid en je dankbaarheid. Zo bijzonder…

De tijd gaat zo snel, lief. Heb ik het allemaal wel goed gedaan? Ik mocht jou alles leren: eten, lopen, praten, rennen, dansen, fietsen, etc.. Ik blijf zeggen dat ik je geweldig vind… maar toch spookt er een vraag in mijn hoofd: heb ik alles wel goed gedaan? Eigenlijk kan en mag ik maar één conclusie trekken. Ik moet het haast wel goed hebben gedaan, je bent namelijk wie je bent en je bent mooi zoals je bent.

Een kindje eruit wippen met kraamseks?

born

Voor diegenen die het nog niet weten: ik ben visueel ingesteld. Soms TE visueel ingesteld. Ik ben ook absoluut niet preuts, maar ik ben wel bekend met enige gêne. Dat gezegd te hebben, kom ik op het volgende onderwerp. Deze discussie kwam recent ter sprake: wat als je weeën ophouden tijdens de bevalling? Natuurlijk zijn er geneesmiddelen om de weeën op te wekken en te stimuleren, maar zijn er ook andere opties?

Even wat achtergrond-informatie: De bevalling wordt in gang gezet door het hormoon oxytocine. Wanneer de bevalling uitblijft of wanneer er onvoldoende weeënactiviteit is kan men geneesmiddelen toedienen die weeën opwekken. Deze middelen bevatten oxytocine. Prostaglandine heeft een vergelijkbare werking. En laat die stof nu van nature voorkomen in… sperma!

Lees verder

Mama is eigen baas

Mama

Als zelfstandig tekstschrijver werk ik voornamelijk vanuit huis en met twee kleine kinderen die graag mijn aandacht willen, is dat nog wel eens een uitdaging. Zoals jullie weten is het een grote droom om mijn boek te schrijven. Het liefst zou ik dus de hele dag achter de computer doorbrengen maar in de tijd dat ik niet aan Overboom Tekst en Zo besteed ben ik voornamelijk bezig met billen afvegen, snoeten poetsen, buikjes vullen, pleisters plakken, ruzies oplossen en liedjes zingen. Gelukkig slapen de kinderen bij gelegenheid en heb ik een fantastische man, die graag tijd met ze doorbrengt en niet te beroerd is een stofzuiger aan te raken. Dus dat boek vordert wel, doch gestaag.

Mijn werk is bovendien niet gekaderd: ik zoek overal naar mooie ideeën en onderwerpen (in winkels, op internet, in bladen, het nieuws en gewoon in het dagelijks leven) en ik verslind alles wat te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling en (algemene en specifieke) vakkennis. Dat zorgt er tevens voor dat uren bijhouden voor de administratie misschien wel mijn grootste uitdaging is.

Zoals eerder gezegd is niet altijd even makkelijk om moeder en ZZP’er te zijn. Maar voor mezelf beginnen is een van de beste beslissingen die ik ooit gemaakt heb. Als zelfstandig ondernemer heb ik een kans gekregen die ik in loondienst nooit gehad zou hebben. Ik kan mijn werk op de kinderen afstemmen in plaats van andersom, mijn agenda is flexibel in te vullen (ik ben nooit een 9-tot-5-mens geweest), het geeft mij een enorme kick zodra ik een gave opdracht binnenhaal en ik kan mijzelf blijven uitdagen op werkgebied.