Help, mijn peuter wil oorbellen!

Oorbellen plakkers

Mijn dochter wil oorbellen. Waarom? Omdat mama ze heeft. Duidelijke taal, maar ze is pas 2 jaar! Gaatjes zijn voor mij en mijn man een absolute no-go nu ze nog zo jong is. Ze zal dus nog een paar jaar moeten wachten. Ik had volgens mij op haar leeftijd al wel gaatjes. De reden, althans zoals die mij is verteld: ik had als jong kind bijna geen haar op mijn hoofd (in ieder geval was er tot mijn tweede geen haar zichtbaar) en bruine rib(tuin)broeken en oranje met blauw gestreepte sweaters was de mode destijds. Oftewel, wie was dat leuke jongetje?!

Mijn dochter heeft het beter voor elkaar: een kast vol (stoere) meisjeskleding en mooie lange krullen op haar bolletje. Dit blijkt echter niet genoeg voor mijn diva in de dop. Ze bleef het elke dag wel vragen, en niet een keer!

Maar we hebben een oplossing gevonden. Ze heeft plakoorbellen. Deze vindt mama dubbel zo handig want dan kan ze ook alvast wennen aan het niet kwijtraken van de belletjes. En een paar met clips aan de achterkant voor feestjes! Met uiltjes. Want die zijn zoals ze het zelf zegt ‘wauw’.

Voor mijn babydochter

Babydochter

Lief klein mensje. Lief klein meisje. Ik kan het wel honderd keer per dag zeggen: wat ben jij lief! Twee weken geleden werd je geboren. Wat een moment! Je grote broer en zus stonden al snel met rode wangetjes van opwinding aan ons bed. Daar was je dan, hun klein zusje. Negen maanden hadden ze naar je uitgekeken. En misschien stiekem nog wel langer dan dat. Bloot lag je tegen mij aan. Tien kleine teentjes, tien kleine vingertjes en een volmaakt gezichtje. Nu is aan ons de taak om je een goed leven te bezorgen!

Ik kan je niet beloven dat we geen ruzies zullen maken, dat je niet boos op me zult worden of andersom. Maar mijn eventuele boosheid zal nooit voortkomen uit verminderde liefde voor jou. Al sinds de dag dat we ontdekten dat jij groeide in mijn buik, houd ik namelijk ontzettend veel van je. En elke dag dat ik je beter leer kennen, word dit alleen maar meer. Ik hoop dat je zult opgroeien tot een zelfstandige trotse vrouw die altijd haar papa en mama zal weten te vinden wanneer nodig. Aan liefde zal het je niet ontbreken.

Als ik in je prachtige oogjes kijk, zie ik je papa. De man waar ik zielsveel van houd. Zo mooi! Ik ben blij. Ik ben gezegend met drie prachtige kinderen. Welkom lieverd!

Driemaal is scheepsrecht! Denk ik…

Drie

“En gaan jullie nog voor een vierde?” Twee weken na de geboorte van wondertje nummer drie is dit al de meest gestelde vraag aan mijn adres. Het navelstompje is net droog en ik kan sinds vandaag fatsoenlijk de trap af zonder dat ik mijn bekken voel protesteren en toch lijkt deze vraag de gemoederen bezig te houden. Om de een of andere reden denken mensen na drie kinderen dat je helemaal los gaat met zwanger zijn, baren en voeden. En hoewel ik eerlijk moet bekennen dat we het nog niet serieus in de groep hebben gegooid, kan ik met grote stelligheid mededelen: wij zijn meer dan gelukkig met drie kindertjes. Ik geef het stokje door! Mijn baarmoeder gaat met een welverdiend pensioen.

Ik weet het, drie is het nieuwe twee. Maar dit heeft uiteraard geen seconde onze beslissing beïnvloed. Ik ben namelijk nooit zo’n trendvolger geweest, manlief evenmin. Dus ook op de dag dat de krant groots zal openen met de kop ‘Vier kinderen is de mode’, zal ik niet teleurgesteld zijn. Ik woon in een nieuwbouwwijk en zoals het meestal gebruikelijk is in nieuwbouwwijken schieten de geboorteborden als paddenstoelen uit de grond. Ook in mijn directe omgeving zie ik de ‘trend van drie’. Maar of de anderen zich wel laten sturen door de trends? Ik denk het niet. Tenslotte zijn kinderen in de verste verte niet te vergelijken met een accessoire, meubelstuk of een modekleur.

Maar hoe weet je 100% zeker dat je gezin compleet is?
Lees verder

Voor mijn dochter

Briefaanmijndochter1

Oh oh, dacht ik toen je op mijn buik werd gelegd. Een dochter. Ik werd gezegend met een rijkeluiswens: een zoon en een dochter. Zoons zijn veel makkelijker werd me altijd verteld. Zoons zijn veel liever voor hun moeder. Ze willen met mama trouwen. Dochters zijn anders. Ingewikkelder. Complexer. Of is gecompliceerd het juiste woord. Maar nee, ze hadden het allemaal verkeerd, of niet lief vriendinnetje?

Een pittig ding ben je zeker, maar ook vooral lief en grappig. En net als je broer word je ook zo snel groot. Ik zou de tijd stil willen zetten. Niet om je klein te houden, maar om beter stil te kunnen staan bij alles wat er gebeurt. En dus ook om er nog meer van te kunnen genieten. Ik hoop met heel mijn hart en ziel dat het je later ook is gegund om mama te worden. Dan zal je pas echt begrijpen wat ik bedoel en voel. Je lijkt op me en juist om deze reden kan ik zoveel van je leren. Je onbevangenheid terwijl je de kat bij iedereen uit de boom kijkt. Je bent niet zomaar te overtuigen. Fijn, houd dat zo! Want ik houd mijn hart vast voor de toekomst. Ik vertrouw je, dat is het niet, maar het kost me moeite de grote boze wereld te vertrouwen. Jij en je broer zijn het grootste plezier in mijn leven. En ik zie ook dat je naar hem opkijkt. Ik zie je observeren hoe je broer de dagelijkse dingen doet, zoals lopen, praten, eten. En de dingen doet die specifiek bij hem horen. Zijn manier van spelen, zijn manier van dansen, zijn houding, zijn woorden. Je analyseert hem, zoals je ook – hoe klein je ook nog bent – het leven al analyseert.

Er komt een dag dat je uit het ‘veilige nest’ wilt vliegen en ik zal je moeten laten gaan. Omdat ik je vertrouw, maar ook omdat ik je zo ongelofelijk liefheb. En weet dat mijn toekomstige – in jouw ogen – “stomme” beslissingen niets te maken zullen hebben met ‘niet gunnen’ maar met ‘ik wil dat je veilig bent’. Net als toen je een baby was, zal ik je voor altijd willen beschermen. Mijn lief en mooi kindje met een bijzondere intense blik. Ik weet het zeker; je zal een prachtige en sterke vrouw worden. Dus ontdek, lach en geniet vooral van het leven. Doe wat jou gelukkig maakt. Jij kan alles worden wat je maar wil zijn.

Voor mijn zoon

Briefaanmijnzoon

Daar sta je dan! Mijn knappe, slimme, lieve, blonde knul met de prachtigste blauwe ogen. Ik geniet van jou, van hoe je bent. Je bent fantastisch! Je staat vol in het leven en je geniet van elk moment. Zonder angst kijk jij de wereld in, je wilt alles meemaken, het liefst zonder dat papa of mama je ‘vasthoudt’. Je ogen stralen, vol plezier, vol onvoorwaardelijke liefde. Ik houd zoveel van je.

Vooral je eerste levensjaar was een jaar vol emoties. Doordat je zo vroeg bij ons wilde zijn stond deze periode helaas niet alleen in het teken van de simpele dingen als voeden, luiers verschonen en een kusje voor het slapengaan. Het jaar draaide om ongerustheid en onbeantwoorde vragen, maar ook om verlangen en vertrouwen. Kleine momenten waren onvergetelijke mijlpalen. Je eerste slokje, je eerste badje, de eerste keer van de monitor af, de eerste ‘gewone’ verkoudheid. Je eerste afscheid van het ziekenhuis bleek namelijk niet je laatste. Ik vergeet nooit meer het moment dat ik ons liedje voor je zong in onze ziekenhuiskamer en je tevreden in mijn armen in slaap viel. Ik kon mijn ogen de hele nacht niet van je afhouden. Nachten heb ik bij je gewaakt, dagen heb ik met je geknuffeld. Maar na het eerste jaar, als een wonder, was de donkere periode ineens voorbij. En niets aan jou herinnert me nog aan die tijd, ja misschien, heel misschien je openheid en je dankbaarheid. Zo bijzonder…

De tijd gaat zo snel, lief. Heb ik het allemaal wel goed gedaan? Ik mocht jou alles leren: eten, lopen, praten, rennen, dansen, fietsen, etc.. Ik blijf zeggen dat ik je geweldig vind… maar toch spookt er een vraag in mijn hoofd: heb ik alles wel goed gedaan? Eigenlijk kan en mag ik maar één conclusie trekken. Ik moet het haast wel goed hebben gedaan, je bent namelijk wie je bent en je bent mooi zoals je bent.

Een kindje eruit wippen met kraamseks?

born

Voor diegenen die het nog niet weten: ik ben visueel ingesteld. Soms TE visueel ingesteld. Ik ben ook absoluut niet preuts, maar ik ben wel bekend met enige gêne. Dat gezegd te hebben, kom ik op het volgende onderwerp. Deze discussie kwam recent ter sprake: wat als je weeën ophouden tijdens de bevalling? Natuurlijk zijn er geneesmiddelen om de weeën op te wekken en te stimuleren, maar zijn er ook andere opties?

Even wat achtergrond-informatie: De bevalling wordt in gang gezet door het hormoon oxytocine. Wanneer de bevalling uitblijft of wanneer er onvoldoende weeënactiviteit is kan men geneesmiddelen toedienen die weeën opwekken. Deze middelen bevatten oxytocine. Prostaglandine heeft een vergelijkbare werking. En laat die stof nu van nature voorkomen in… sperma!

Lees verder